Een laatste groet

 

Lieve, lieve mensen

Ridderdean_2 TekstGeweldig al de reactie`s die we tot nu toe hebben ontvangen. Het doet ons goed om al jullie medeleven te voelen. Hiernaast staat het  overlijdenskaartje van Dean (dubbel klik en hij word groter).

Iedereen is welkom

Advertenties

Het was een lange en moeilijke reis naar huis

Maar gelukkig is Dean nu thuis

We zijn nu thuis en het is zwaar. We troosten ons met de gedachten dat dit Dean zijn wens was. Gisteren had hij nog een mooie dag met veel bezoek. Het zonnetje scheen naar binnen en vulde onze harten met veel warmte, net zoals de vele reactie`s die we krijgen,

Dean is nog steeds aan het vechten tegen het onvermijdelijke zoals het een dappere ridder betaamd. Ik heb hem gisteren verteld dat hij voor de nacht een slaapmiddel ging krijgen zodat hij vandaag weer fris wakker zou worden. Toen ik zei dat hij ook kon kiezen voor een ander middel waardoor hij dieper zou slapen en niks meer zou voelen wilde hij dat niet. Hij werd er zelfs boos over dat we met dat voorstel kwamen (echt iets voor ons manneke)

Hij is moe, maar wil er niet aan toe geven. Door de morfine is hij nu erg versuft. Gelukkig voelt hij zich nu niet benauwd (tenminste zo lijkt het) maar zijn hele lichaam schokt bij elke ademteug. Ik hoop voor hem dat de reis naar vrijheid niet al te lang meer duurt. Maar zoals altijd zal Dean zelf bepalen wanneer hij de afslag neemt………………….

Opa?

Ja, Dean

Ik zie je in de hemel

Dat is goed Dean, dan gaan we daar met zijn beiden de boel op stelten zetten!!

Het laatste ritje op de weg naar vrijheid

   vandaag om 14.00 gaan we naar huis

Afgelopen nacht heeft Dean morfine toegdiend gekregen,zodat hij zich zo aangenaam mogelijk voelt. Hij had het benauwd en zijn benen deden pijn, en het laatste wat we willen is dat hij pijn heeft.
Gelukkig doet de morfine zijn werk , en voelt hij zich naar omstandigheden goed.
Om ongeveer 14.00 gaan we met de ambulance naar Geldrop terug. Maus en ik mogen beiden mee,en dat is een hele geruststelling.
Onze kleine meid gaat met Opa en Oma mee naar Geldrop,ze vroeg nog aan Dean of ze snel nog slingers op moest hangen voordat hij thuis was maar dat hoefde voor hem niet……….

Als het goed is staat straks in Geldrop alles klaar om het laatste stukje van de weg naar vrijheid af te maken.

Mam ik wil naar huis…

Ja schat, morgen gaan we naar huis nog maar 1 nachtje slapen

Als ik dood ga mam, dan ben ik echt vrij zelfs vrijer dan jullie

Ja schat, dat klopt

Zullen we afspreken dat je dan van boven uit de hemel af en toe naar ons kijkt en naar ons zwaait? dan zwaaien wij naar jouw terug…… Oke schat ?

Ja , dat is goed Mam……….

Het zijn moeilijke tijden

De strijd is in volle gang…………..

Begin deze week hebben Maurice en ik een gesprek gehad met een van de kinderlongartsen. Dit was het moeilijkste en zwaarste gesprek dat we ooit hebben gevoerd.

Omdat het virus zich niet gewonnen geeft moeten we rekening houden met het feit dat Dean het niet gaat redden, en hij aan de infectie`s van het adeno-virus komt te overlijden.

Ik heb gewacht met schrijven in de hoop dat het tij zich zou keren en ik een ieder van jullie ander nieuws kon brengen, maar jammer genoeg niets is minder waar. Het valt me zwaar om dit te schrijven maar we kunnen ons niet afsluiten voor de realiteit. We gooien de handdoek nog niet in de ring en hopelijk Dean ook niet………..

Dean is een vechter en dat is ons geluk. We merken dat hij het steeds zwaarder krijgt en moe aan het worden is, maar af en toe komt er toch nog een portie van Dean`s humor voorbij. Dat doet ons dan goed.

Ik vind het erg dat jullie zo verdrietig zijn Mam

Ja schat we zijn ook verdrietig.We zijn verdrietig omdat we van je houden schat, en het erg vinden dat je het zo moeilijk hebt, we zouden het graag van je overnemen.

Ben je bang schat?

Ja mam

Waarvoor dan?

Voor pijn

Dat hoeft niet schat, de dokter heeft gezegd dat als jij pijn krijgt hij goede medicijnen heeft zodat je geen pijn meer voelt.

Heb je anders nog vragen schat? Want ook al zijn we verdrietig, weet dat je ons altijd alles kunt vragen.

Alles Mama?

Ja, alles schat.

Mam, dan heb ik een vraag…

Ja wat dan schat……?

Ik wil een ijsje………………………….

Het adeno virus geeft zich helaas niet gewonnen

De strijd is nog niet gestreden

We hebben een paar dagen niet geschreven. Normaal gesproken is geen nieuws goed nieuws maar jammer genoeg is het nu niet zo het geval.
Het adeno virus is weer sterk aan het toenemen  met alle gevolgen van dien.
Dean heeft op het moment weer extra zuurstof nodig om zijn saturatie goed te houden. Eerst alleen s`nachts maar nu ook overdag. Hij laat het momenteel gelaten over zich heen komen. Ik denk dat hij ook wel merkt dat het gewoon moet.
Met de virus blokker gaan we nog door tot en met vrijdag. Dan stopt de kuur.!!
Om zijn lichaam te helpen heeft hij gisteren een dosis immumglobeline toegediend gekregen.
Dean heeft een ig-A deficientie( ig-A zorgt voor je weerstand) en naar alle waarschijnlijkheid zorgt dat ervoor dat zijn lichaam moeite heeft om infectie`s te bestrijden. Voor ons was dit de enige verklaring, dat het virus in 2004 Dean`s eigen longen zo ernstig had beschadigd. De artsen hadden niet verwacht dat dit nu weer voor problemen zou zorgen, maar niets is minder waar.
Heel veel mensen hebben een ig-A deficientie maar hebben nooit ergens last van( of weten niet dat het door hun ig-A deficientie komt omdat er geen onderzoek naar gedaan wordt)

Hoe het nu verder gaat is dus onbekend, de strijd is nog niet gestreden……………………..